167. Gruszkowy krem owsiany

Migdałowy gruszkowo- daktylowy krem owsiany z cynamonem i kardamonem podany ze świeżymi daktylami i tartymi migdałami 

Takie kluski w formie gładkiego kremu z wyraźnymi grudkami. Paradoksalnie.
Wykonanie takie jak tutaj, czyli masa owsiana gotowana do zgęstnienia. Dzisiaj jabłko zastępuje soczysta gruszka w połączeniu z mąką migdałową, świeżymi daktylami oraz kardamonem.

Rozgrzewający, jedzony w pośpiechu, przed bardzo ciężkim dniem. 

Mało mnie tutaj ostatnio, a będzie jeszcze mniej.

166. Klasa sama w sobie

Owsianka gotowana ze startym jabłkiem, świeżymi daktylami, cynamonem oraz świeżymi orzechami włoskimi 

Bardzo mleczna owsianka, która smakowała niczym ryż na mleku z jabłkiem i cynamonem.

Klasyk, podrasowany świeżymi daktylami oraz orzechami włoskimi (dostałam od dziadków trzy woreczki świeżo ususzonych orzechów, z pewnością wystarczy na cały okres jesienno-zimowy).

165. Gryczane pancakes ze śliwkami

Kakaowe gryczano-migdałowo-daktylowe* placki ze śliwkami, surowym ziarnem kakaowca i ziarnami kardamonu podane z ciepłymi duszonymi śliwkami oraz serkiem bieluch 

*zmielone płatki gryczane, mąka migdałowa, rozgniecione świeże daktyle

Już nie raz wspominałam na blogu, że do kakaowych i czekoladopodobnych smaków ciągnie mnie od święta. Z ciekawością przejrzałam posty z ostatniego miesiąca, aby sprawdzić, kiedy ostatnio jadłam cokolwiek co ma wspólnego z gorzkim kakao (czekolad sklepowych nie jem, wyjątkiem jest Lindt 99%, która zresztą leży od roku odłogiem w szafie i z której czasami wezmę pół kostki do pancakes a'la brownie, czy przykładowo brownie z piekarnika).
Sprawdzone. 3 tygodnie temu miałam cokolwiek wspólnego z gorzkim kakao. A że jeszcze nie łączyłam tego sezonu "czekolady" ze śliwkami...

Co do śliwek. Pan na uboczu stojący z naprawdę sporymi koszykami węgierek za ... 50 gr za kilogram. I jak tu ich nie wziąć?
Urodą nie zachwycały. Pomarszczone, miękkie, prawie rozpadające się w palcach, jakby niedługo miały ulec fermentacji. Hm, przekonywał, że dobre. Zaufałam...
I takim oto sposobem nabyłam kilogram przesłodkich, pysznych śliwek. Warto było.

Poranne pancakes to już mój mały poranny rytuał. Szybkie, a że jestem bardzo zapracowaną kobietą, na czasie mi zależy. Chociaż zaznaczę, że pancakes klasyczne, z mąki pszennej czy żytniej nie przejdą mi przez gardło. "Płatkowe" za to uwielbiam. Prawie zawsze owsiane, dzisiaj wprowadzam nutkę innowacji zamieniając płatki owsiane na gryczane.
Charakterystyczne, gorzkie kakaowo-gryczane placki z surowym kakaowcem, kontrastujące ze słodyczą wspomnianych brzydkich śliwek oraz świeżych daktyli. Całość dopełnia kardamon, którego dosłownie 3 ziarenka potrafią zamieszać wprowadzając bardzo intensywny aromat.

Czekoladowy głód zaspokoiłam. Kolejnego "kakaowego" śniadania spodziewajcie się znowu za jakiś miesiąc. ;)

164. Bananowe z figami

Bananowe waniliowo-kokosowe placki owsiane* na jogurcie z figami i surowymi pistacjami podane z jogurtem naturalnym i figą

*zmielone płatki owsiane, mąka kokosowa, mielona wanilia

Na zdjęciach widać również miód, jednak słodycz banana okazała się wystarczająca. ;)

163. Sezamowe knedle ze śliwkami

Gryczano- sezamowe* knedle twarogowe ze śliwkami w panierce z prażonego sezamu podane z miodem gryczanym

* zmielona kasza gryczana niepalona + mąka sezamowa 

Najlepsze knedle jakie jadłam.

Panierka: Gotowe knedle po odparowaniu obtoczyłam w prażonym sezamie.

162. Najlepsze jesienne pancakes

Migdałowo- cynamonowe placki owsiane na jogurcie z jabłkiem podane z duszonymi jabłkami i śliwkami oraz jogurtem naturalnym 

*mąka migdałowa + tarte migdały+ zmielone płatki owsiane

Zrywam do koszyka jabłka z ogrodu, sięgam po najsłodsze śliwki na czubku drzewa. Wracam do kuchni, mielę świeżą korę cynamonu, nie żałuję tartych migdałów i robię placki grube niczym racuchy i tak aromatyczne, że do teraz korzenno- orzechowy zapach unosi się po domu.
Tak wyobrażam sobie najlepsze jesienne pancakes.

161.

Owsianka z jabłkiem, śliwkami, mieloną wanilią, mąką kokosową, miodem i masłem z orzechów nerkowca                       

Zajrzeć w głąb siebie i poznać swoją tożsamość. Tak zupełnie, być pewnym swoich zachowań, reakcji, wewnętrznej siły.

Niemożliwe.